 |
||
 EN |
 TH |
 JP |
 |
||
 |
||
 |
||
 |
||
 |
||
 |
||
 |
||
 |
||
 |
||
|
||
 |
||
|
ในช่วงที่ฉันเดินจากบ้านไปโรงเรียน
หิมะทำให้ฝ่าเท้าของฉันแตก
ซึ่งตอนนั้นมันเป็นช่วงใกล้จะสิ้นเดือนพฤศจิกายน ใน เทเลมารค์ ประเทศ
นอร์เวย์ ซึ่งจะมีน้ำแข็งปกคลุมทั่วไปในภูมิประเทศ และ
พวกหิมะเปียกที่จับตัวกันเป็นก้อนน้ำแข็ง
จากวันที่อุณหภูมิซึ่งดีขึ้นกว่าวันก่อนมาก
และตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่ง
มันช่างเหมือนกับน้ำแข็งที่จับตัวกันเป็นก้อนๆ และชั้นน้ำแข็งหนามาก
มีหิมะที่ปกคลุมไปทั่วประเทศ
แม้แต่แม่น้ำที่ไหลผ่านมาจากธารน้ำตกก็ยังกลายเป็นน้ำแข็ง
เช่นเดียวกับน้ำพุที่พุ่งขึ้นมาบนอากาศซึ่งมันดูคล้ายฉากกำบังอันใหญ่โตทำจากน้ำแข็งจริงๆ
เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา
ต้นไม้สีเขียวและพืชที่ขึ้นอยู่ในพื้นที่เขตนั้นก็ยังมีสีสันงดงาม
แต่มาถึงเวลานี้ เหมือนทุกอย่างแปลเปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปสู่โลกแห่งสีดำและสีขาว
และตอนนี้เป็นช่วงที่นกกระจอกเริ่มออกหาอาหาร
บินจากยอดต้นไม้ต้นหนึ่งไปสู่ต้นไม้อีกต้นหนึ่ง |
|||||||||||||||||||||
|
ในช่วงนี้ของปีจะไม่ค่อยมีแสงอาทิตย์ และวันที่ดวงอาทิตย์ขึ้นอย่างชัดเจนก็มองแทบจะไม่เห็นดวงอาทิตย์ที่ขึ้นพ้นเหนือภูเขา และก็จะเริ่มตกตอนบ่ายสองโมงเย็น นั่นเป็นความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างฤดูร้อนและฤดูหนาว เมื่อตกอยู่ในความมืดก็อยากให้มีแสงสว่าง แต่ที่ไหนล่ะ ที่จะมีแสงให้พวกเราได้เห็นตลอดเวลา เหมือนชีวิตมีมืดก็ย่อมมีสว่าง อย่างไรก็ตามสีขาวของหิมะก็ช่วยเราได้ ฉันยังจำปีนั้นได้ดี มันเกิดขึ้นใน ปี 1957 ตอนนั้นฉันอายุได้แค่ 8 ขวบ มันเป็นปีของ sputnik1 ซึ่ง sputnik1 เป็นดาวเทียมดวงแรกที่ถูกส่งออกไปสู่อวกาศนอกโลก เช่นเดียวกันฉันจำได้ว่าพวกเราชอบแกล้งคุณครูท่านหนึ่งที่หัวล้านและท่านชอบอารมณ์เสียอยู่เป็นประจำ พวกนักเรียนที่ขี้เล่นมักจะพูดเกี่ยวกับเขาอย่างลับลับ เหมือนพูดเรื่องดาวเทียม sputnik1 ที่คนมักพูดถึงบ่อยๆ ฉันจำได้ว่าช่วงที่เดินทางกลับจากโรงเรียนเพื่อกลับบ้านฉันต้องใช้เวลาอย่างน้อยที่สุดถึง หนึ่งชั่วโมงครึ่ง ไม่ว่าวันนี้ มีหิมะหรือไม่มีหิมะตก อากาศไม่ได้มีผลอะไรเลย ยังไงโรงเรียนของฉันยังคงเปิดตลอดเวลา อากาศไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายใช่มั๊ย เราก็แค่สวมเสื้อผ้าให้พอดีก็แล้วกัน ฉันเลยแวะไปบ้านเพื่อน จากนั้นก็เดินกลับบ้านคนเดียว ทันใดนั้นท้องฟ้าก็เหมือนมีแสงไฟเกือบจะทุกสีเท่าที่จะนึกขึ้นได้ มีคลื่นม้วนตัวไปมาเหนือท้องฟ้าและ ฉันสามารถมองเห็นการม้วนตัวมันเป็นสีฟ้า,สีเขียว,สีแดงและมีสีอื่นๆ อีกมากมาย และฉันรู้สึกว่าในอากาศมีกระแสไฟฟ้าคงที่สถิตอยู่ทันทีทันใดนั้นมีการพ่นออกของสีต่างๆ ทำให้ฉันถึงกับตกตะลึงตัวแข็งทื่อ หลังจากนั้นฉันได้ยินเสียงแม่ของฉันเรียกชื่อฉันมาแต่ไกล ไกล ว่า เธออยู่ที่ไหนถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว... ฉันวิ่งกลับไปและบอกเธอเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างตื่นเต้น แต่ แม่ของฉันแค่พูดอย่างเรียบเรียบว่า มันเป็นแสงไฟที่มาจากทางทิศเหนือ เธอไม่เคยเห็นมันมาก่อนใช่ไหม จากนั้นฉันก็นั่งลงเพื่อรับประทานอาหารเย็น หลายปีผ่านไปหลังจากวันที่ฉันได้พบกับแสงไฟที่มาจากทางทิศเหนือครั้งแรกนั้น แสงนั้น เรียกว่า aurora borealis ซึ่งเป็น ชื่อที่ใช้เรียกอย่างเป็นทางการ แต่กว่าที่ฉันจะได้พบความแตกต่างของแสงไฟในชีวิตของฉัน ฉันก็มีอายุเกือบจะ 50 ปีแล้ว เวลาหลายปีที่ผ่านมาฉันพอใจกันการเขียนหนังสือเสมอ แต่ตอนนี้หลังจากที่ฉันได้รับกำลังใจ แรงกระตุ้นจากเพื่อนๆ และ จูดี้ ภรรยาของฉัน ฉันก็ได้เริ่มเขียนหนังสือแบบเต็มเวลา ฉันบอกเพื่อนๆ ของฉันเสมอว่าฉันใช้เวลา 50 ปีที่ผ่านมาเพื่อเรียนรู้ แต่ตอนนี้ฉันต้องการจะใช้ชีวิตต่อไป อีก 50 ปีข้างหน้า เพื่อการเขียนหนังสือ
ฉันสนุกกับการเขียนหนังสือทำงานร่วมกันกับผู้คน ฉันชอบที่จะคัดสรรความเห็นของพวกเขาที่มีเกี่ยวกับทุกทุกสิ่ง ทั้งด้านความคิด ความรู้สึก และ ถ่ายโอนสิ่งเหล่านี้ให้กลายเป็นกำลังใจไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามในสิ่งที่ฉันเขียน พวกเราทุกคนมีความฝัน และฉันก็พอใจกับการติดตามความฝันเหล่านั้น ดังนั้นฉันไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนหรือไปทางใด ทั้งหมดที่ฉันรู้ดี คือ มันเป็นการเดินทางที่ตื่นเต้นและยาวไกล ฉันสนุกกับการได้ทำงานร่วมกับ คิม อย่างแท้จริง เธอเป็นคนง่ายๆ เธอจริงใจ และ ใส่ใจ เธอไม่ได้เป็นแค่ผู้หญิงที่สวยและอายุยังน้อยเท่านั้น แต่เธอมีสิ่งที่สวยงาม โดยเฉพาะจากภายใน ทำให้เธอสดใสมันทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดีในสิ่งที่เธอคิด ในสิ่งที่เธอทำ ถ้าคุณรักฮาวาย หรือเรื่องเกี่ยวกับความรักและความโรแมนติค หนังสือเล่มนี้จะทำให้คุณรู้ถึงความสำคัญของความมหัศจรรย์อย่างมากมาย ทุกที่ ที่คุณอยู่ สวรรค์อยู่ในตัวคุณ ใจของคุณ ค้นพบตัวคุณได้ใน เกาะในฝัน สวรรค์ ฮาวาย… Bjorn O. Wastvedt
|
|||||||||||||||||||||
Copyright © 2004 ACallfromparadise.com |